Zaufanie i dobre zrozumienie z obu stron jest dla mnie początkiem i podstawowym warunkiem prowadzenia terapii. Myślę, że największym bólem każdego człowieka jest osamotnienie, poczucie braku zrozumienia oraz trudność w wyrażaniu własnych emocji. Czasami doświadcza tego każdy z nas ale bywa, że uczucie to dominuje i sami nie umiemy sobie pomóc. Potrzebujemy kogoś, kto będzie nam towarzyszył w poznawaniu siebie swoich emocji, wyobrażeń, pragnień. Trudności, z którymi przychodzą pacjenci na terapią mają różne źródła: adhd, depresję, trudności w komunikowaniu się z innym, trudnościami w relacjach z najbliższymi. Czasem dolegliwości fizyczne sygnalizują cierpienie psychiczne, którego źródła nie potrafimy odnaleźć i wyrazić słowami. Pracuję w podejściu psychoanalitycznym ponieważ taka praca daje możliwość głębszego rozumienia różnych aspektów osobowości, wewnętrznych konfliktów oraz niewyrażonych lub nieuświadomionych pragnień. Na początku proponuję konsultację zwykle to 3 spotkania ale może być ich więcej w zależności od potrzeb indywidualnego pacjenta. To czas, żeby opowiedzieć o swoich trudnościach, o swoim życiu, relacjach z bliskimi. Konsultacje nie są prowadzone według szablonu co pozwala już na tym etapie podążać nie tylko za tym co świadomie ale także na tym co nieświadomie wpływa na życie i obecną sytuację pacjenta. Służą także do badania tego jak przeżywany jest kontakt z terapeutą i czy możliwa jest relacja terapeutyczna niezbędna do tego aby rozpocząć proces psychoterapii. Czas trwania psychoterapii jest kwestią indywidualną zależną od pacjenta i jego trudności. Sam proces jest dynamiczny służy przeżywaniu emocji ale także zyskiwaniu lepszego wglądu w swoją psychikę i lepsze rozpoznawanie rzeczywistości przez pacjenta. Za koniec terapii przyjmuje się czas wtedy kiedy pacjent czuje, że uwewnętrznił proces i może samodzielnie poddawać swoje myśli i uczucia refleksji.