Bazą mojej pracy jest terapia poznawczo-behawioralna. Korzystam też z tzw. „trzeciej fali terapii poznawczo-behawioralnej” – terapii schematów, terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT) czy terapii akceptacji i zaangażowania (ACT). Na początku współpracy poświęcam sporo czasu na dokładne zrozumienie trudności pacjenta – dzięki temu mogę dobrać najlepiej dopasowane metody. Zawsze wyjaśniam pacjentom, jaki sposób pracy proponuję i dlaczego. Wysłuchuję również oczekiwań i opinii pacjenta – ważne jest dla mnie, żeby był aktywną, świadomą stroną procesu terapii. W pracy skupiam się na wsparciu pacjenta w budowaniu życia, które chciałby mieć. W procesie terapii zaczynamy lepiej siebie rozumieć, odkrywamy, które myśli i przekonania nam nie służą, uczymy się regulować swoje emocje i reagować bardziej konstruktywnie na to, co nas spotyka. W terapii jest też miejsce na zmierzenie się z tym, czego unikamy, wypowiedzenie swoich obaw, pragnień, frustracji czy trudnych wspomnień i doświadczenie akceptacji mimo wszystko.